|
maandag 23 juni 2008 23:44 |
|
Jullie hebben al weer even zitten wachten op berichten. Met het weer was de motivatie ook niet veel soeps , vandaar enige dagen radiostilte. Wat jullie nog te goed hadden was Woensdag 18 juni. Na vele veregende dagen stonden we weer eens op de berg. We hoopten dat hoge bewolking zou oplossen onder invloed van een klein hogedruk gebied…….,
……., maar dat gebeurde niet. De meteo man legde dat de volgende dag uit met dat er te weinig boven wind had gestaan om het op te lossen. Goed maar woensdag ging niet door, weer een dagje bergwachten gehad dus. Eenmaal gecancelt klaarde het natuurlijk wel op en was er nog wel wat te vliegen.Donderdag hebben we wel gevlogen. Een taak van ruim 150 km richting het westen,Matrei, dan naar het dal zuidelijk van Greifenburg met een keerpunt aan de overkant, tegen de Italiaanse grens en vervolgens nog een laatste keerpunt oostelijk in het dal van Greifenburg. Pittig taakje omdat er op verschillende plekken wind langs de berg stond. Het eerste been ging nog wel, maar terug richting het westen bij Anna Schutshausen was het pittig turbulent. Met alle college’s van Gerolf nog vers in het geheugen, de sprogs een half slagje hoger en de VG vrijwel los worstelen we ons naar boven. Hadewych redt het net niet en staat na 70 km hier aan de grond.Het veld was toen inmiddels behoorlijk verspreid en hoe de volgende oversteken gedaan moesten worden moesten we zelf verzinnen. Gelukkig hadden we als team een aantal opties besproken en van nummer voorzien. Zo konden we in de lucht makkelijk doorgeven wie welke nam. Het werd route 1 via start richting Weissensee en dan door naar het zuiden. Het ging allemaal niet hard, maar er was wel lift. Het laatste keerpunt was vervolgens vrij simpel. Je kon over moeilijk landbaar terrein of omvliegen. Aangezien er een mooi straatje, of eigenlijk een vette straat stond hebben we het er allemaal op gewaagt. Nog een laatste stukje final glide. Toch altijd weer spannend of je het makkelijk gaat halen of maar net. De final glide berekening op mijn Compeo is waardeloos, althans niet beter dan mijn eigen schatting en moduleert vlotjes mee met wat de lucht op dat moment doet. Als het echt niet meer stuk kan gaat het gas erop. Met ruim honderd worden de laatste kilometers afgelegd. Er staan er al een stuk of dertig helaas. Ook enkele vleugels in de veldjes voor goal. Die hebben het net niet gehaald. Rob en Andre moeten ook vrij zuinig vliegen om het te halen, Paul komt lekker hoog binnen suizen. Vier Nederlanders op goal bij taak 3. Tanno blijkt één van de vleugels in de veldjes voor goal te zijnL Hij staan na 150 km vliegen op 1500 m voor goal aan de grond. Vrijdag, de laatste wedstrijddag wordt gecancelt als we al in de lucht zitten. Er zijn dan al pittige regenbuien op de koerslijn en al snel gaat het overal overontwikkelen. De zoveelste tegenvaller. Betekend ook dat de winnaar bekend is. Een Italiaan dit keer Elio Cataldi. Nummer 2 en drie zijn: Thamas Weissenberger en Michael Friesenbichler. Eerste Nederlander is Rob in ‘t Groen op 36, vervolgens Koos 37, Andre 38, Paul 46, Tanno 73, Hadewych 94 en 7e vrouw.Al met al een erg teleurstellende wedstrijd, die het leven koste van één deelnemer, maar die ook door de sprogmetingen en de daar uit voortkomende discussie ons veel meer inzicht heeft gegeven in de factoren die stabiliteit van een delta bepalen. Dit gaat nog een vervolg krijgen. Wij zijn inmiddels al op weg naar Laragne voor het Pre-WK. Tot daar.
|
